دلیر عباسی

تفسیر آیه‌ی: 223 بقره
{نِسَاؤُکُمْ حَرْثٌ لَکُمْ فَأْتُوا حَرْثَکُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَقَدِّمُوا لأَنفُسِکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّکُمْ مُلاقُوهُ وَبَشِّرْ الْمُؤْمِنِینَ} یعنی: {زنان شما محل بذر افشانی شما هستند، پس از هر راهی که می‌خواهید به آن محل در آئید (و زناشویی نمایید به شرط آنکه از موضع نسل تجاوز نکنید.) و برای خود (با انتخاب همسران شایسته و پرورش فرزندان صالح و بایسته، توشه‌ای) پیشاپیش بفرستید، و از خدا خویشتن را بر حذر دارید (و به هنگام حیض با زنان نزدیکی نکنید و از راهی جز راه بقای نوع بشر با ایشان زناشویی ننمایید) و بدانید که شما که او را ملاقات خواهید کرد (و از شما درباره‌ی اعمال و اقوالتان پرسیده خواهد شد)، و مژده بده به مومنان (که با رعایت حدود دین، سعادت اخروی و رضایت پروردگار را بدست خواهند آورد.)} [1]
نقل از سایت دعوت واصلاح ایران
ادامه مطلب

ابوبکر محمد صدیق

ترجمه از کردی: احمد عباسی

اشاره: یکی از شبهاتی که کم و بیش متوجه حوزه حقوقی اسلام شده و در محافل و رسانه های گروهی از آن بحث به میان می آید مسأله شهادت و گواهی دادن از دیدگاه اسلام است، می گویند: اسلام در موضوع شهادت که با عقل و هوش و حافظه انسان ارتباط دارد زنان را ـ که نصف جامعه انسانیت تشکیل می دهند ـ مورد بی حرمتی قرار داده و ایشان را در بخش عمده مسائل یا اصلا معتبر نمی داند و یا دو زن را در مقابل یک مرد قرار می دهد، تنها در پاره ای مسائل همچون ولادت، شیرخوارگی و معایب مربوط به زنان که مردان توانایی اطلاع از آنها را ندارند، شهادت زنان را معتبر می داند، به تعبیری دیگر: زنان را همشهری درجه دو قرار داده که این امر به خودی خود بزرگترین بی احترامی به مقام رفیع زن محسوب شده و ناقص العقل پنداشتن آنان به شمار می آید.

{نقل از ژینگه}

ادامه مطلب