خطا ها واشتباهات تربیتی در تربیت کودکان ونوجوانان :

1-    مخالف بودن گفتار  مربی با کردارش .

2-    نداشتن توافق پدر ومادر بر یک روش در تربیت .

3-    رها کردن کودکان ونوجوانان که طعمه ی تلویزیون شود .

4-    مسؤلیت تربیت وپرورش را به خدمتگذار وکانون های دیگر سپردن .

5-    اظهار عجز وناتوانی کردن از تربیت آنها .

6-    زیاده روی در تنبیه وتشویق .

7-    کنترل کردن بیش از حد آنها .

8-      پرورش آنها بر اساس عدم اعتماد به نفس وخود را حقیر شمردن با رآوردن.

تا نظاره گر راه های نوبرای تربیت معنوی فرزندان این مرزوبوم باشیم .

تا جهت گیری های اصولی در میدان دعوت ودعوتگری بیابیم .

اسماء الحسنی

 در اين درس وارد تفصيلات مي شويم .بدينگونه كه بايد در برابر هر اسمي موضعگيري خود را به عنوان انساني  بيان كرده مشخص كنيم .موضعگيري ما بايد در مواردذيل باشد : 1) در زمينۀ معرفت . 2) در زمينۀآثار دروني كه معرفت بايد ايجاد كند .3)در موضعگيري خارجي ودر واقعيت زندگي اعم از اينكه اين موضعگيري درارتباط با خداوند يا در ارتباط با مخلوقات وبندگان خدا باشد .البته اين موضعگيري ها واين انفعالات در برابر اسماء در بخش اسماءمرتبط با امر وربوبيت به معني عام بيشتر مشهود است اما در مورد اسماء مرتبط با خلق شايد بيشتر هنگامي در بينش ما مؤثر واقع شوند كه خود را به تنهايي ملاحظه نمائيم.نخست بگوئيم كه لفظ ( الله ) در اصل ( اِله ) بوده وبعد (أَلإله) شده وبعد همزۀ دوم كه همزۀ خود اله است حذف شده وادغام صورت گرفته است و به خاطر خصوصيت اين اسم لامش تفخيم شده وبزرگ تلفظ مي شود .اين اسم خاص وعَلَم است كه دال بر خداوند متصف به همۀ اين صفاتي است كه ساير اسماءمي رسانند پس وقتي كه گفته مي شود ( الله ) مجملاًهمۀ اسماءديگر را در بر مي گيرد . الله اسم أعظم است . اين اسم عَلَم از اله بكار گرفته شود است واز كلمات‌ديگري مانند رحمت ،قهر ،ملك وغيره گرفته نشده است درصورتي كه مي شد يكي ديگراز كلمات غير از اله به كار گرفته شود وبه صورت عَلَم درآيد واشاره بذات متصف به همۀ صفات باشد اما اينكه از اله گرفته شده حكمتي دارد كه ان شا الله هنگام توضيح معني اله مشخص خواهد شد كه اله نتيجه كار است وموضعگيريهاي نهايي بندۀ خدا در برابر اله مشخص خواهد شد .          

بسم اﷲالرحمن الرحيم

الحمدﷲ الذي بنعمته تتم الصالحات وبتوفيقه تتحقق الغايات والصلاة والسلام علي البشير النذير والسراج المنير سيدنا وامامنا محمد وعلي آله وصحبه ومن تبعهم باحسان الي يوم الدين

بنام خدايي آغاز مي كنم كه بر آفرينش توانا است ، وروزي دهنده مخلوقات وآمرزنده مؤمنان است. حمد وستايش از آن خدايي است كه در پرتو نعمت اوشايستگيها ونيكيها ولياقتها بكمال وتماميت خود مي رسند. درود وسلام بر پيامبرگرامي خدا كه بعنوان رحمت بر جهانيان مبعوث گرديده است وهمچنين درود وسلام بر آل واصحاب كرام وراه يافتگان بسنت او تا روز رستاخيز.

از آنجا كه ما در اين دنيا به عبث وبي مسئوليت آفريده نشده ايم وزندگي ومرگمان يكسان نيست وآفرينش ما منشأي دارد،مسلم است كه مقصدي هم دارد كه بسوي آن رهسپار مي شويم

«افحسبتم انما خلقناكم عبثا وانكم الينا لاترجعون.فتعالي الله الملك الحق لا اله الا هو رب العرش الكريم »زمر73،116)

آيا پنداشته ايد كه شما را بيهوده آفريده ايم وبسوي ما باز نمي گرديد !خداوند فرمانرواي حقيقي ،منزه وبلند پايه تر از اين است

«ام حسب الذين اجترحوا السيئات ان نجعلهم كا الذين آمنوا وعملوا الصالحات سواءمحيا هم ومماتهم ساء ما يحكمون . وخلق الله السموات والارض بالحق ولتجزي كل نفس بما كسبت وهم لا يظلمون »جاثيه 21،22)